Εν είμαι δαμέ για να προσποιηθώ πως είμαι καλά, αλλά ούτε είμαι δαμέ για να κατηγορήσω κάποιο άτομο. Στο τέλος της μέρας μόνο τον εαύτο σου μπορείς να φταίξεις για όλα όσα έχεις πάθει. Δικές σου αποφάσεις, δικές σου πράξεις, δικά σου λάθοι τζαι πάνω από όλα δική σου θέληση και ευθήνη. Εν δικαιούμαι να σε φταίξω για τα τραύματα που υποφέρω τώρα, άσχετο εάν είσουνα τζαι εσύ ένας παράγοντας.
Εν φταίεις εσύ που τώρα κρατώ την απόσταση μου από οποιοδίποτε άνθρωπο ή συναίσθημα που μπορεί να με βοηθήσει να προχωρίσω με την ζωή μου, ψυχικά ή ερωτικά.
Εν φταίεις εσύ για τις αδιάκοπτες μου υποψίες όταν ένα άτομο προσπαθεί να με πλησιάσει ή να με βοθήσει χωρίς να έχει απώτερο κίνητρο.
Εν φταίεις εσύ που έχω μία τάση να αυτο-καταστρέφω οτιδήποτε μέσα στην ζωή μου που μπορεί να θεωρηθεί υγιηνό, σαν τις φιλίες μου που τόσα χρόνια προσπαθούσα να δημιουργήσω.
Εν φταίεις εσύ που γύρισα σε ανώφελες ουσίες για να γεμίσω το κενό που με κυριαρχεί.
Εν φταίεις εσύ που τώρα τζαι να πάει ο καθένας μπορεί τζαι δικαούται να με αποκαλέσει... άκαρδη τζαι εγωίστρια. Εν φταίεις εσύ.
Φταίω εγώ, που σου έδωκα τα δικαιώματα τζαι άφηκα σε να δημιουργήσεις τούντο τέρας μέσα μου. Φταίω εγώ, που άφηκα τον εαυτό μου να δημιουργήσει τούτον τον αγνώριστο άνθρωπο.
Εν φταίεις εσύ, τζαι ποτέ δεν έφταιες εσύ.
Εσύ επέρασες που την ζωή μου, τζαι έφιες, με καλές μνήμες αλλά τζαι με άσχημες, που κάτι όμως μου διδάξαν. Τζαι χαίρομαι.
Το μόνο πράμα που εν με ευχαριστεί εν η γνώση πως εάν με αντικρίσεις σήμερα εν να με μισήσεις... Τζαι τούτο κάμει με να νιώθω κατακλυστική λύπη.
No comments:
Post a Comment